Poezie

Opera

Een overweldigende kracht bij de hals gegrepen
Dwingt de toehoorder ademloos zijn lijden te ondergaan
Als wurgend de oude wonde bloedt

Het einde nadert
Onbedwingbare tranen in overvloed
————————-
Een dromer ontwaakt.

De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen: Ik heb gefaald.

De wereld is te groot voor mij
De idealen dood door schuld
Het schavot van de utopie
Het verlangen is wat hij zei:

Ik heb verloren, mijn waarde vriend
In de eeuwigheid was je wens.
Gedragen heb ik jou altijd gediend
Laat mij sterven, een volmaakt mens.
—————————-
De laatste steen, Rokhshana.

Daar staat ze
Opgesloten in eenzaamheid
In de schaduw van het geluk
Gestraft voor de vrijheid

Ze kijkt naar de hemel
Door een donkere schacht
Het licht is niet meer
Ontdaan van al zijn pracht

Zij huilt om Hem
Hij die beloofde het begin der tijden
Hij die zei: ‘Het komt goed, geloof mij’
Ze buigt het hoofd en ziet de steen
Van zijn handpalm verdwijnen

——————-

Hier ben ik

Eenzaam en vervreemd van liefde

Hier ben ik

Denkende een van allen te zijn

Hier ben ik

Vluchtende voor de pijnlijke realiteit

Hier ga ik

Naar mijn dromen die niet meer leven.

Advertenties
  1. Een reactie plaatsen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: