Paarden aaien

Wij lopen door het centrum van Den Haag, en daar zien wij een draaiorgel, getrokken door een allerliefst oud paard.

“Kijk!”zeg ik tegen mijn dochtertje, en wij lopen beiden naar het paard toe. Ik haal haar over, het paard te aaien. Zij vindt het spannend, maar toch zet zij door en aait het oude dier over zijn hoofd. Iets later, tijdens onze wandeling, zeg ik: “Leuk hè? Heb je weleens een paard geaaid?”

“Ja” zegt mijn dochter.

“Wanneer dan?”

“Daarnet nog…”
Afijn, we lopen verder. Enkele minuten later komt zij terug op het paarden aaien. “Maar, elke maandag, wanneer wij gaan wandelen met de klas, dan komen wij langs een paardenweide en daar mogen wij dan de paarden aaien.” “Oh, dát is leuk” antwoord ik. Zij vervolgt: “Maar soms aaien wij de paarden niet.” Ik vraag haar: “Wanneer dan niet?”

Zij: “Als de paarden er niet staan…”

Advertenties

Een reactie plaatsen

In de trein anno 2016

​In de trein van Utrecht Centraal naar Nijmegen:

Twee dames,van middelbare leeftijd, hebben voor de rest van de coupé een zeer vermakelijk gesprek, en zo nu en dan vang ik wat op:
“Wil je een keer de Domtoren beklimmen?”

“Nee hoor, ben je mal? Ik heb al hoogtevrees wanneer ik op een krant sta!”
“Morgen ga ik bij Agnes eten.”

“Nu dat zal vast geen vier gangen diner worden.”
“Hee, maar het geld dat je voor jouw auto geleend hebt hè, moet je dat weer teruggeven wanneer je dood bent?”

“Nee hoor, de auto is nu mijn eigendom, dus…”
“Hoe was het overigens, bij de receptie, vorige week?

“God, god, god, na een lange rit staat daar zo’n Johannes de Doper, die de deur opendoet. Het was er oersaai. Maar wij kwamen daar alleen voor het buffet, en het eten.”
“Gisteren heb ik bij de Jumbo een groot pak stamppot hutspot gekocht. Daar kom ik de feestdagen wel mee door.”
“Ja maar Jacqueline begrijpt dat niet.”

“Nu, jij hebt meer zaagsel in jouw hoofd, hoor!”

“Ja dat weet ik wel, maar toch begrijp ik dat niet…”

Een reactie plaatsen

In de trein anno 2016

​Moeder met dochtertje in gesprek over het Sinterklaasfeest:

“Mama, ik heb mijn verlanglijstje al klaar!”

“O ja?”, zegt moeder. “Wat staat er bovenaan?”

Dochtertje: “Verlanglijstje.”

Een reactie plaatsen

In de trein anno 2016

​Centraal station Den Haag:

Vier meisjes van, ik schat een jaar of 11, staan in de hal en hebben zichtbaar plezier. 

Een meisje, roept boven het gegiechel uit: “Zullen we het nog een keer zingen?” 

Een andere van de groep:”Ja maar dan doen we eerst de kinderen van vroeger, oké?” 

In koor zingen zij:”Een twee drie vier hoedje van, hoedje van, een twee drie vier, hoedje van papier!”

“En nu de kinderen van tegenwoordig!” “Ja, ja” roepen de anderen: “En ik heb, een twee drie vier, pillen gebruikt, en een twee drie vier pillen gebruikt!” …

Een reactie plaatsen

In de trein anno 2016

​In de trein van Den Haag naar Utrecht Centraal 21:00 uur.
Wat gebeurt er als je niet oplet? Nu, op station Den Haag Hollands Spoor, wil ik ,zoals gewoonlijk, de trein nemen naar Den Haag Centraal en van daaruit naar Utrecht reizen, maar omdat er storing is tussen Den Haag en Utrecht moet ik via Leiden reizen. De trein staat er al! Snel, anders rijdt deze weg. Oh nee, vergeten in te checken! Na de halve trein doorgelopen te hebben, kom ik de conducteur tegen. (Ja, ik ben een brave burger, die dit onmiddellijk op wil biechten) “Goedemorgen conducteur, ik heb vergeten in te checken.Sorry!” De conducteur : Dat is dan 200 euro. Grapje. Waar moet u naartoe?” Naar Utrecht, maar ik moet via Leiden Centraal reizen,  vanwege werkzaamheden.” “Meneer, deze trein stopt niet in Leiden. Dit is de internationale trein naar Amsterdam.Gaat het wel met u?” “Ja, hoezo?” “U groette mij met goedemorgen, en het is toch echt al 9 uur in de avond.” “Blijkbaar ben ik er niet helemaal bij.” “Meneer, gaat u rustig ergens zitten, check in op Schiphol en neem daar de trein naar Utrecht Centraal.” “Inderdaad, zitten, dat lijkt mij ook het beste. Fijne avond.” “Fijne avond, meneer.”

Een reactie plaatsen

In de trein anno 2016

De brompot

​In de trein van Den Haag naar Utrecht: Achter mij zitten twee brompotten, zogenaamd in gesprek. Zogenaamd, omdat het enige wat je hoort is een ja en een nee, door middel van een lage frequentie stemgeluid: 
“Ja, jaja, jajaja…” 

“Nee, oke..”

“Hm, jaja.”

“Nee, natuurlijk niet..”

“Nu, ja ik weet het niet..”

Hoe zit dat nu met..?”

“Ja, volgens mij wel, jaja..”

Ja, nee, nee, ja, nee, ja, ja, nee..”  Alsof het een soort codetaal is. Zoiets als morse.
“Fijn, maar goed. Volgens mij moet jij er hier uit.”
Deze laatste zin, was voor mij duidelijk verstaanbaar, of het was ongecodeerd gesproken.

Een reactie plaatsen

In de trein anno 2016

​In Hoog Catharijne, Utrecht:

De aanduider

“Nu, goed. Een goede reis. Wij houden zoals altijd contact.ik bedoel, dat doen wij sowieso wel, dus..”

Een reactie plaatsen

%d bloggers liken dit: